وبلاگ
بیماری سیاسآر
بیماری سیاسآر (Central Serous Retinopathy – CSR)
مقدمه
بیماری سیاسآر یا رتینوپاتی سروزی مرکزی یکی از اختلالات شایع شبکیه چشم است که عمدتاً در بخش مرکزی شبکیه (ماکولا) رخ میدهد. این بیماری باعث تجمع مایع زیر شبکیه میشود و دید مرکزی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد. CSR بیشتر در مردان بین ۳۰ تا ۵۰ سال شایع است و با استرس، مصرف داروهای کورتیکواستروئید و برخی اختلالات هورمونی ارتباط دارد.
اگرچه این بیماری معمولاً خودبهخود بهبود مییابد، در برخی بیماران ممکن است مزمن شود و باعث کاهش دائمی دید گردد.
علل و عوامل خطر
علت دقیق CSR هنوز کاملاً مشخص نیست، اما عوامل مؤثر شامل موارد زیر هستند:
-
استرس و اضطراب زیاد: افزایش سطح کورتیزول و هورمونهای استرس میتواند باعث نشت مایع از رگهای شبکیه شود.
-
مصرف کورتیکواستروئیدها: به صورت خوراکی، تزریقی یا موضعی (چشم یا بینی)
-
اختلالات هورمونی: مانند سندرم کوشینگ یا مشکلات غدد فوقکلیوی
-
فشار خون بالا یا بیماریهای قلبی-عروقی
-
ژنتیک و عوامل فردی: برخی افراد به دلیل ویژگیهای ساختاری شبکیه مستعد CSR هستند
-
سابقه جراحی چشم یا آسیب چشمی: نادر اما ممکن
علائم بیماری سیاسآر
-
تاری دید یا دید مهآلود در مرکز میدان بینایی
-
خطوط خمیده یا موجدار (Metamorphopsia): اشیاء و خطوط صاف به شکل خمیده دیده میشوند
-
کاهش توانایی خواندن، رانندگی و تشخیص جزئیات ظریف
-
نقاط تار یا سایههای کوچک در دید مرکزی
-
اختلال در تفاوت رنگها یا کاهش شدت رنگها
-
در موارد نادر، تغییرات سریع بینایی که فرد را نگران میکند
تشخیص بیماری CSR
تشخیص دقیق توسط چشمپزشک متخصص شبکیه و با استفاده از روشهای تصویربرداری انجام میشود:
-
OCT (Optical Coherence Tomography): تصویربرداری با رزولوشن بالا که تجمع مایع زیر شبکیه و ضخامت ماکولا را نشان میدهد.
-
فلورسانس آنژیوگرافی: بررسی نشت رگهای خونی و محل تجمع مایع
-
معاینه کامل چشم: بررسی دید مرکزی و محیطی، بررسی فشار چشم و سلامت شبکیه
انواع CSR
-
CSR حاد: معمولاً خودبهخود بهبود مییابد و دید مرکزی در طی چند هفته تا چند ماه باز میگردد.
-
CSR مزمن: مایع زیر شبکیه برای مدت طولانی باقی میماند و باعث تغییرات دائمی در ماکولا و کاهش دید پایدار میشود.
-
CSR عودکننده: بیماران ممکن است پس از بهبود اولیه، دوباره به بیماری مبتلا شوند.
درمان بیماری CSR
در بسیاری از موارد حاد، CSR نیاز به درمان تهاجمی ندارد و به مراقبت و پیگیری منظم چشمپزشکی بسنده میشود. با این حال، درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:
-
قطع یا کاهش مصرف کورتیکواستروئیدها در صورت وجود
-
مدیریت استرس و سبک زندگی: کاهش اضطراب، ورزش سبک، خواب منظم
-
درمان دارویی: مانند داروهای ضد کورتیزول، داروهای رگمحافظ یا داروهای تحریککننده جذب مایع (در موارد خاص)
-
لیزر درمانی:
-
لیزر فلورسانس (Focal Laser): در مواردی که نشت مایع مشخص است
-
لیزرهای کمتوان (PDT – Photodynamic Therapy): برای CSR مزمن یا مقاوم
-
-
درمانهای مدرن با داروهای ضد VEGF: در برخی بیماران با نشت طولانی و آسیب ماکولا
مراقبتها و پیشگیری
-
پیگیری منظم وضعیت شبکیه با OCT
-
اجتناب از استرس شدید و مدیریت فشار روانی
-
کنترل فشار خون و بیماریهای زمینهای
-
اجتناب از مصرف بیرویه کورتیکواستروئید بدون تجویز پزشک
نتایج و پیشآگهی
-
در CSR حاد، بیشتر بیماران دید خود را طی ۳ تا ۶ ماه بازیابی میکنند.
-
در CSR مزمن، بسته به مدت زمان تجمع مایع و شدت آسیب شبکیه، برخی بیماران ممکن است کاهش دائمی دید مرکزی داشته باشند.
-
عود بیماری شایع است و پیگیری طولانیمدت ضروری است.
عوارض احتمالی
-
کاهش دائمی دید مرکزی در موارد مزمن یا عودکننده
-
تغییر شکل ماکولا و ایجاد اسکار زیر شبکیه
-
دوبینی یا تغییر ادراک رنگ در مرکز میدان دید